Wstęp do sztuki starożytnych Chin

Dziś zwrócimy uwagę na pojawienie się porcelany w Chinach. Czy wiedzieliście, że sztuka Chin inspirowała Koreę, a przez nią także i Japonię? Można zadać sobie pytanie czy dziś popularne określenie – “chińska tandeta” – nie jest stosowane nad wyraz i nie niesie ze sobą zbyt wielu negatywnych następstw?

 

Sztuka w starożytnych Chinach

Złoża glinki koalinowej umożliwiły wynalezienie i rozpowszechnienie porcelany użytkowej i dekoracyjnej wśród mieszkańców Chin, którzy utrzymywali już w starożytności kontakt z mieszkańcami Azji Środkowej, Indii czy Mezopotamii – to zaś przełożyło się na wzajemne inspiracje. Poza porcelaną Chiny są znane z tworzenie w:

  • złocie;
  • jadeicie – to kamień, który był wykorzystywany do tworzenia biżuterii, co ciekawe z płytek jadeitu stworzono m.in. szaty pogrzebowe;
  • drzewie;
  • kamieniu.

 

Krótka legenda prosto z Chin

W czasach starożytnych chiński malarz, Czang Seng Ju namalował cztery białe smoki. Jednak potwory te nie miały oczu, co tłumaczył tym, iż ich namalowanie mogłoby być katastroficzne w skutkach. Przyjaciele malarza nakłonili go do tego, aby dwóm smokom dorysował oczy. I nagle… BOOM! rozległy się grzmoty, runęły ściany, a smoki uleciały w przestworza grożąc ludziom…

 

Stosunek Chińczyków do artysty

Obecność tej legendy świadczy o tym, że dla Chińczyków, artysta i jego umiejętności były utożsamiane z siłami magicznymi – sam artysta zaś według Chińczyków potrafił poprzez swoją sztukę dokonywać rzeczy nieziemskich.

 

Czy wiesz co to jest…?

W Chinach powodzeniem cieszyła się porcelana użytkowa i dekoracyjna. Wśród najpopularniejszych dzieł warto chociażby wymienić:

  1. czerwone ceramiki Jangszao

Są one najbardziej znanymi dziełami chińskiej ceramiki. Mianem tym określa się specyficzne urny, które dziś wskazują nam na napływ ludności z granic Azji i Europy pod koniec neolitu. Dziś tylko o nich wspominam, ale w najbliższym czasie pojawi się o nich cały artykuł.

  1. pu

W około 1500 roku p.n.e. Chińczycy słynęli z stosowania naczynia obrzędowego zwanego pu. Przyjmował on kształt wazy z podstawą, szerokim brzuścem i otworem zamiast szyi. Wykorzystywane było jako naczynie na:

  • na wino ryżowe,
  • mięsiwo;
  • zboże.

Ornamenty geometryczne, które były przedstawiane na brzuścu pełniły nie tyle znaczenie ozdobne, ale także dla dzisiejszych badaczy są dowodem na istnienie kultu animalistycznego i wiary w demoniczne siły. Co ciekawe zmarłych często chowano w grobach wraz z takimi wazami.

 

Cechy chińskiej sztuki

Należy pamiętać, że chociaż Chiny kojarzą się z kontemplacją i spokojem to dla sztuki ważne są takie cechy, jak:

  • przedstawianie dramatycznych wypadków i uczuć za pomocą wyraźnych gestów;
  • wstrząśnięcie (a nawet przerażenie) odbiorcy;
  • skupienie się na jednej cesze czy temacie i doskonalenie go, a nie przywołanie ideałów, jak w Grecji bądź podkreślenie indywidualności (renesans).

Starożytny okres sztuki chińskiej zakończył się wraz z rozpowszechnieniem buddyzmu, który pojawił się w Chinach w okolicach początku naszej ery, a jego rozpowszechnianie w tym państwie trwało przeszło 300 lat.

 

Reklamy

Jedna myśl na temat “Wstęp do sztuki starożytnych Chin

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s