Stągiew – trend czy antyk?

Okazuje się, że w dzisiejszych czasach chętnie korzystamy z dorobku starożytnych wynalazców. Stągiew, czyli naczynie podobne do dzbana, bardzo wysokie i z małym otworem wlewowym wykonywane dziś z kamionki, a w czasach antycznych z gliny, ponownie znajduje wielu wielbicieli…

Czy wiesz, że znasz stągiew?

Chociaż to Grecy zasłynęli z używania stągwi to większość z nas kojarzy to naczynie z biblijnym wydarzeniem – z ślubem w Kanie Galilejskiej, gdzie Jezus przemienił wodę w wino. Ogólnie rzecz ujmując woda, która znajduje się w stągwi zachowuje cały czas niską temperaturę, a przy tym jest zawsze chłodna i świeża. 

Jak dziś wykorzystujemy stągiew?

Stągiew jako ceramikę użytkową wykorzystuje się do chłodzenia wody. Ręcznie robione stągwie odznaczają się naturalnymi przebarwieniami czy zarysowaniem, co świadczy o tym, że może być wykorzystywana jako dekoracja w popularnym stylu wystroju wnętrz – wabi-sabi. Postawiono w okolicy grzejnika stągiew może okazać się ciekawą opcją sprzętu służącego do nawilżania powietrza. Jeśli natomiast chcemy wykorzystać stągiew jako naczynie do wody pitnej należy pamiętać, aby wybrać naczynie, które nie będzie szkliwione ani od wewnątrz ani od zewnątrz, co zatrzyma naturalny smak wody czy innej zawartości.

Kreatywne zastosowanie stągwi

W historii stągiew wykorzystywana była nie tylko do noszenia i przechowywania wody, ale także starożytni wykorzystali ją:

  • jako pojemnik do przechowywania pieniędzy;
  • jako urnę do głosowania (w demokratycznej Grecji);
  • w formie urny na prochy ludzkie (małe stągwie).

Przeglądając różnego typu artykuły, odnalazłam także przysłowie, które odnotował Arystoteles – miało ono dotyczyć tłuczenia dzbana, który stał w drzwiach. Przysłowie to miało znaczyć tyle, co „nie mów hop, póki nie przeskoczysz”.

Ciekawostka z Polski

Od XVI do XVII wieku w Polsce działały tzw. ordynacje ogniowe oraz były formułowane dedykowane dokumenty takie, jak np. warszawski „Porządek ogniowy” ustanowiony przez marszałka Stanisława Lubomirskiego (1799 r.). Dokument ten regulował ilość sprzętu przeciwpożarowego, w skład, którego wchodziło m.in. 75 stągiew.

Dlaczego na weselu w Kanie była woda?

Ciekawym zastosowaniem stągwi jako ceramiki użytkowej było także wykorzystanie jej do rytualnych obmywań żydowskich. W tym celu wykorzystywano stągwie kamienne, które nie przyjmowały tak łatwo nieczystości jak glina. Obmywania odbywały się m.in. po dotknięciu zmarłego lub trędowatego, a także w przypadku grzechów seksualnych. Woda, którą przemienił Jezus na weselu służyła właśnie do obmyć obrzędowych.

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s